دیروز رئیسم به طرز شگفت آوری حرف دل منو زد! گفت بعد از نمایشگاه با خودتون صحبت کنین .. ببینین اگه به اینجا علاقمندین به کارتون ادامه بدین اگر نه برین دنبال علاقتون .. شاید این حرفش برای بقیه خوشایند نباشه اما خیلی به دل من نشست! خودمو تصور میکردم وقتی جلوش وایسادم و میگم: خب جناب رئیس همونطور که شما گفتین من تصمیممو گرفتم .. میخوام برم دنبال علاقم! با تمام این تفاصیل بنظرم محیط و جو کار تاثیر زیادی روی بالا بردن میزان علاقه به اون شغل رو داره .. اینه همکارت سد راهت بشه یا محیط کارو جوری برات درست کنن که حس کنی حکومت نظامیه یا زندانی شدی، همون یذره علاقه رو هم از بین میبره .. کاش مدیرای ما قبل از اینکه مدیر بشن آموزش مدیریت ببینن .. چطور رفتار کنن، چطور محیط شرکتو مدیریت کنن بدون اینکه بین کارمندا تنشی پیش بیاد و یه عده در راس قدرت قرار بگیرن و فکر کنن شرکت جزء دارایی های پدر اوناست! + نوشته شده در سه شنبه یازدهم مهر ۱۳۹۶ساعت 9:18&nbsp توسط نسیم |

واژه ی "عادت" متاسفانه بدترین چیزیه که تو زندگیم منو آزار میده و به طرز وحشتناکی تاثیر میزاره رو زندگیم .. رو کارم .. احساس و علاقم .. خورد و خوراکم .. همه چیزم .. به سختی میتونم جدا شم از عادت هام و این فکر میکنم بدترین و بزرگترین و غیر قابل قبول ترین صفت من باشه .. نمیدونم بقیه آدم ها هم همین مشکلو دارن یا نه!

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم مهر ۱۳۹۶ساعت 10:51&nbsp توسط نسیم |

خیلی وقت بود به این شدت مضطرب و آشفته نبودم .. خیلی وقت بود همه چی رو یه خط صاف حتی رو به بالا پیش میرفت و من هیچ دغدغه ای بجز کار نداشتم .. اما حالا .. دغدغه ی یکی دیگه تبدیل شده به دغدغه ی من و منو پر از اضطراب کرده .. تو این شرایط فقط یه جمله مدام به یادم میاد : "هیچ وقت نمیبخشمت" .. نمیدونم چرا مسبب این وضعیت و مشغولیت ذهنیمو این جمله میدونم .. با اینکه فکر میکنم حق با من بوده اما چرا این جمله مثل خوره داره مغزمو میخوره .. نمیدونم تا کی این شرایط میخواد ادامه داشته باشه .. من از همین حالا بریدم! + نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۶ساعت 10:10&nbsp توسط نسیم |